Zweet

Op ondoorgrondelijke apparatuur
ploegt men enkel vorsend.
De blik op spieren,
strakke outfit,
loden ringen torsend.
In een opgepompte sfeer
prijkt op mijn knie een vlek.
Ik kijk bedremmeld om me heen.
Is dit de juiste plek?
Op schermen kijft men knauwend
om een prijzig bruidsgewaad.
Ik trek aan iets wat nimmer loskomt.
Zie, dat het op vijftig staat.

Zumba start iets verderop.
Lichaamsdelen zwiepen.
Een feest ontploft.
Het ritme zweept.
De bas bedwelmt.
Zweet wint het van opgedoft.
Als je echt goed zwiepen wil,
heb je veel van buik of bil,
dan komt dat goed te pas.
Dans met onvolkomenheden.
Dans met wat er bij je hoort.
Dans met wat er wezen mag.
Dans op deze grijze dag.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *