Vragenvuur

‘Hoe kan je dodelijk zijn?’ vraagt Broertje.
‘Huh’, reageer ik warrig.
‘Mensen kunnen toch niet dodelijk zijn? Ze zeiden dat op televisie.’
‘Nee, het was niet dodelijk. Het was iets anders. Doloor of domoor.’ Zoon tracht de zaak te verduidelijken.

Koken
Ik probeer kokend hete pasta af te gieten en tegelijk in de saus te roeren die zin heeft om aan te branden. Broertje proeft de woorden.
‘Domoor? Nee, dat kan het toch niet zijn? Ze willen op televisie dat je dat wordt. Een mevrouw daar was het al.’
Het deksel glijdt weg en de pasta rolt in de gootsteen. ‘Hè, verd..’
‘Was die mevrouw dan dodelijk of een domoor? Wie wil dat nou? Waarom zouden wij dat moeten worden?’ Broertje heeft zich in de zaak vastgebeten.

Al pasta scheppend probeer ik te bedenken hoe recent ik de gootsteen reinigde. Nou ja. Beter het niet te weten. Eten moeten we toch. Er schijnen vrouwen te bestaan die alle bordjes hoog houden. Dat snap ik niet zo. Ze gevuld op tafel krijgen is al een hele toer.
Na wat gesteggel over wie welk bord wenst, komt de Kwestie weer ter tafel.

Nieuwtje
‘Het was iets met oganen. Wat zijn dat?’
Het begint me te dagen.
‘Als een mens dood gaat, kunnen sommige dingen uit zijn lijf misschien hergebruikt worden. Voor iemand anders die ziek is. Toppunt van duurzaamheid, eigenlijk. Als je tijdens je leven zegt dat je dat goed vindt, ben je Donor.’
‘DAT wil ik.’ Zegt de oudste zeer gedecideerd.
‘Volgens mij mag je het worden vanaf 12 jaar.’
‘Waarom dan pas?’ Zijn verontwaardiging is groot. Dan denkt hij aan Neef die net elf werd.
‘Ooh, hij mag het volgend jaar al.’
‘Maar jullie worden allemaal 93,’ zeg ik in een poging de toekomst te bezweren.
Toch zit Zoon daar in zijn nopjes. Hij heeft een feestelijk nieuwtje voor Neef.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *