Stappen

Het was tijd. Hoog tijd. Ik schilderde mijn gezicht in oorlogskleuren en trok naar de Grote Stad. Gedanst moest er worden.

Zware jongens
Voor de gelegenheid met het feest van onze keuze, leken opvallend veel uitsmijters te staan. Eenmaal binnen bleken alle mannen het model kleerkast te hebben. Bij de dames staken mollige beentjes met vleeskleurige panty’s uit opmerkelijk korte spijkerbroekjes. Één van de zware jongens deelde ons ongevraagd mee dat hij zin had om te kotsen. Terwijl ik nog met antropologische interesse om me heen keek, fluisterde Vriendin dat ze wel weg wilde. Heel zacht, bang dat iemand haar zou horen en in woede zou ontsteken.

Miss Piggy
Een andere tent draaide Hard House, wat eenzelfde grimmige sfeer met zich meebracht. Wat volgde was een Swing Night. Uitgelubberde Miss Piggy’s, mannen met snorren en hitjes van jaren her. Per toeval stuitten we daarna op een drum ’n base party. Uitverkocht. Als we twee uur in een rij wilden, maakten we een kansje. Verderop sloeg een groep mensen elkaar de hersens in. Jongens en meisjes buitelden vechtend over elkaar heen. Politie te paard galoppeerde door de kleine straatjes. Op de andere hoek werd iemand op een brancard geladen. De stemming zat er goed in.

Oud
Het stappen werd heel letterlijk ‘stappen’; een nachtelijke stadswandeling. In goed gezelschap, dat wel. In een café puften we uit. Even drong zich de gedachte op dat we hier te oud voor worden. Twee verlepte moederkloeken die nog zo nodig moeten? Nee, ik weigerde zo’n treurige conclusie aan de avond te verbinden.

We gaan juist te weinig uit. Daarom wisten we niet waar we wezen moesten. En maakten we een magistrale fout. Gij zult op zaterdag niet uitgaan. De zaterdag is voor burgers, boeren en buitenlui. Strikt genomen hoor ik daar zelf ook bij met mijn moestuintje in het buitengebied. Maar als ik dan het bos uitkom, doe ik graag alsof dat niet zo is. Nog even oefenen dus.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *