Shalom

Te koop
De bakens van mijn jeugd
Tuin met gele paardenbloem
Waar broer van zei
Als jij die eet, zal je onbedaarlijk lachen
Mijn ongeloof was groot, maar toch
Nog kauwend op het gele blad
Kwam het besef
Hij kletst maar wat
Het witte bitter van de steel
We lachten, onbedaarlijk veel

Dagen, lang vervlogen
Het meisjeshart bewogen
Door heerschap één
Of twee, of drie
De eerste sigaret
Stiekem door het raam gestoken
Opstandigheid, zojuist ontloken
En even snel weer uitgedoofd
Er viel niet veel te schoppen
Ze vonden alles goed

Turend door het venster
Naar de toppen van het groen
Naar de boten bij hoog water
Dacht ik vroeger over later
Waaruit ik nu vanuit het groen
Naar binnen tuur
Stuit op een muur
Later is niet wat het leek
Het is een vluchtig nu
Wat mij alleen van vroeger scheidt
Is wat stopte te bestaan

De lach die bulderde onder dit dak
Louis Armstrong opgezet
En was de stemming opperbest
Pakte hij dansend de trompet
Op zijn fiets zat ik voorop
Hij floot met vette rollers
Sterke armen aan weerszij
En had ik koude handen
Dan vouwde hij de zijne
Om prutsvingertjes van mij
Toen vroeger zomaar later werd
Kwam een beweegbaar bed
Achter datzelfde raam te staan
Daarin zijn lijf
Een logge baal
Zijn spraak gekaapt
Maar uit gekrulde lippen
Was liefde te verstaan
Hij deed zijn best
-wat haast niet gaat-
Om monter dood te gaan

Te koop
Het bord
Zo groot
Als marktwaar aangeprezen
Ik hark de bladeren van het gras
Poets het plaatje wat al was
Voor een vreemde koper
Voor het vroeger in mijn hoofd
Voor wie en wat er niet meer is
Ik berg het glanzend op

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *